مرتضي رضائیان: رهبر معظم انقلاب در ديدار اخير خود با نمايندگان مجلس شوراي اسلامي در واكنش به سخنان تمجيد آميز يکي از نمايندگان حاضر در مورد ايشان، در بياني که حاکي از هوشمندي و صفاي نفس است، فرمودند: «اين جور بيانات، هم به ضرر من است، هم به ضرر خود گوينده است. نبايستى اين بيانات به اين شكل بيان شود...

اينجور تعبيرات، تعبيراتى نيست كه انسان را خوش بيايد يا كمكى به كار پيشرفت انسان بكند. ما همگى بندگان خدا هستيم و ان‌شاءالله خدمتگزاران مردم هم باشيم.»

رهبر انقلاب سال‌ها قبل نيز هنگامي که حاضران در سرودي "سرور ما، خامنه‌اي" را ندا مي‌دادند، فرمودند: «من خواهش مي‏کنم که الفاظ اين اشعار و سرودها را از کلمات مبالغه‏آميز خالي کنيد... بنده افتخارم به اين است که بتوانم خدمتگزار شما و مردم باشم. "سَروَر" فقط خداي متعال است و به امر او و در پيروي و عبوديّت او بندگان صالحِ برجسته و معصومين عليهم‏السّلام‏‌اند. ما بندگاني ناقص، نارسا، و ضعيف هستيم. بزرگ ترين هنر ما اين است که بتوانيم در لابه‏لاي همه ضعف‌هايي که داريم، کاري انجام دهيم که انشاءالله طبق وظيفه باشد. اين کلمات مبالغه‏آميز را حذف کنيد. بنده، وقتي اين کلمات را مي‏شنوم، حقيقتاً متأذّي مي‏شوم.»

حضرت آيت‌الله خامنه‌اي در موردي ديگر هنگامي که ايشان را "علي زمان" خواندند، فرمودند: «وقتي کساني اسم مبارک اميرالمؤمنين (عليه‏السّلام) يا اسم مبارک وليّ‏عصر (روحي‏فداه) را مي‏آورند، بعد اسم ما را هم دنبالش مي‏آورند، بنده تنم مي‏لرزد... ما کجا، کم‌ترين و کوچک ترين شاگردان آن‌ها کجا؟ ما کجا و قنبرِ آن‌ها کجا؟ ما کجا و آن غلام حبشيِ فدا شده در کربلاي امام حسين (عليه‏السّلام) کجا؟ ما خاک پاي آن غلام هم محسوب نمي‏شويم.»

برخوردهاي اينچنين، سيره همه بندگان مهذب خداست که بايد الگوي همه به ويژه صاحب منصبان ارشد قرار گيرد و هر چه دايره اختيارات و قدرت فرد گسترده تر مي‌شود، هوشياري او در برابر اطرافيان و مادحان اهميتي مضاعف مي‌يابد. ازهمين رواست که امام امت مي‌فرمود: «همه دست‏اندركاران- به ويژه رئيس جمهور- بايد از چاپلوسان دغل‌باز و زبان بازان حيله‏گر بر حذر باشند.»

به هر حال، وقتي شخصيت برجسته‌اي مانند مقام معظم رهبري با برخورداري از درجات بالاي معنوي و تهجدهاي شبانه، اين‌گونه در برابر عبارات تمجيدآميز که اغلب هم از سر صداقت و عشق به ولايت ابراز مي‌شود، واکنش نشان مي‌دهند، تکليف صاحب منصباني که هنوز در پله‌هاي ابتدايي خو‌دسازي قرار دارند، بيش از پيش روشن مي‌شود.

۲،۹ مگابایت
دانلود کلیپ صوتی
مستقیم یا غیرمستقیم
شادی روح امام و شهدا صلوات

به خاک و خون کشیده شده مردم بحرین توسط وحشیگران سعودی

با چراغ سبز حمد بن عیسی آل خلیفه شاه بحرین به نیروهای امنیتی و ارتش عربستان و دیگر کشورهای خلیج فارس، و در حالی که اعتراضات مردم شیعه وسنی بحرین، دولت آل خلیفه را به مرز شکست کشانده بود، حضور نیروهای عربستانی و تسلیحات زرهی و نظامی این کشور، در مقابل مردم تجمع کننده در میدان مروارید و دیگر شهرهای بحرین، در این کشور حمام خون به وجود آورده است.

رهبر فرزانه انقلاب خطاب به برگزارکنندگان کنگره آیت‌الله مرعشی‌نجفی

جوانان را با منش بزرگان دین آشنا کنید

رهبر معظم انقلاب فرمودند: قطعا جوانان ما خصوصیات اخلاقی بزرگان دین را نمی‌شناسند،(اگر)بشناسند، محبت این‌ها در دلشان جاگیر می‌شود و خیلی لازم است كه این كار انجام گیرد.

زلزله و سونامی در ژاپن + عکس

همه پرسی جدایی بخش جنوبی بزرگترین کشور اسلامی قاره آفریقا دیروز در حالی آغاز شد که نه تنها نتیجه این انتخاب برای مردم سودان بسیار مهم است بلکه همه نگاه های بین المللی به نتایج این همه پرسی جلب شده است .

 کشور سودان به عنوان بزرگترین کشور مسلمان قاره آفریقا از دیرباز هدف استعمارگران بوده است و با موقعیت استراتژیک خود چشم طمع بسیاری از قدرت های دنیا را به خود معطوف کرده است اما در میان همه قدرت های استعماری این روباه پیر بود که توانست سالها بر این کشور غنی حکومت کند تا جایی که حتی بعد از استقلال کامل سودان هم نتواند چشم از این طمع کاری بردارد. سودان که به تازگی در تقویم استقلالش عدد 60 را اضافه کرده است این روزها و با افزایش فشارهای بین المللی به سمت سرنوشت کشوری می رود که در همان عدد 60 سال پیش گرفتار مهمان ناخوانده ای به نام اسرائیل شد.

 یهودیان اسرائیلی که 60 سال قبل با مظلوم نمایی و به بهانه پس گرفتن سرزمین آبا و اجدادی خود پایه گذار رژیم منحوس صهیونیستی شدند و در طول این سالها فجیع ترین جنایات بشری را رقم زدند ، این روزها به همراه همپیمان دیرینه خود آمریکا بدون داشتن بهانه ای، این بار چشم طمع خود را به سرزمینی در قلب  آفریقا و در نقطه ثقل مسلمانان دوخته اند . اما  این که هدف اصلی برگزاری همه پرسی جدایی سودان چیست و چه کسانی از این جدایی سود می برند موضوعی است که در این مجال اندک بدان اشاره خواهد شد.

کشور سودان با در برگرفتن 5/2 میلیون کیلومتر مربع از خاک قاره سیاه و داشتن جمعیتی بالغ بر 45 میلیون نفر در موقعیتی بسیار ممتاز در شما آفریقا واقع شده است و با کشورهای مصر، لیبی، چاد، آفریقای مرکزی، کنگو، اتیوپی، اریتره، اوگاندا و کنیا همسایه است.

این کشور از 25 استان تشکیل شده است که 15 استان آن در نوار شمالی و 10 استان که در مجموع بیش از 30 درصد مساحت کل این کشور را دربر میگیرد در منطقه ای موسوم به جنوب سودان قرار گرفته است .کشور بزرگ قاره سیاه رسما از سال 1956 توانست استقلال خود را از انگلستان اعلام کند اما بعد از گذشت یک دهه از این استقلال زمزمه های درگیری های داخلی و اختلافات چشمگیر بین مناطق جنوب این کشور با دولت مرکزی به گوش رسید و از همان ابتدا نیز غرب با هدف تاثیر مناسب خود در منطقه بر آتش این منازعات و اختلاف ها دامن زد.

با استقرار دولت اسلامی عمرالبشیر در اواسط سال 1980 میلادی این درگیری ها وارد فاز جدیدی شد و تا سال 2003 میلادی ادامه یافت .

گرچه در طی این زمان رئیس جمهور سودان تلاش کرد تنش ها را در شهرهای جنوبی این کشور به حداقل برساند ولی دخالت کشورهای غربی و ترغیب نخبگان سیاسی جنوب سودان که بیشتر از طیف های اقلیت های مذهبی این کشور بودند، به جدایی طلبی منجر شد که اصلی ترین دلیل ناکامی دولت و در نتیجه افزایش درگیری ها و فشار بر مردم بود. در آوریل سال 2003 و با کشته شدن صدها هزار نفر از مردم و آواره شدن دومیلیون سودانی پای کشورهای غربی و به خصوص رژیم صهیونیستی به این منطقه باز شد و موضوع داخلی این کشور به موضوعی فرامنطقه ای تبدیل شد. این در حالی بود که خارطوم کنترل اوضاع را از دست داده است و حتی اتحادیه عرب و سازمان کنفرانس اسلامی نیز در این زمینه کاری از دستشان بر نمی آید.با به وجود آمدن این وضع زمزمه جدایی جنوب سودان به دغدغه اصلی رهبران جنوب این کشور بدل شد و در سال 2005 توافقنامه ای بین دولت مرکزی و رهبران جدایی طلب به امضاء رسید که برگزاری همه پرسی برای جدایی جنوب این کشور یکی از مفاد آن بود .اما از آن سال تاکنون منطقه جنوب به صورت کشوری خودمختار اداره شده است و با اینکه جان گارانگ رهبر اصلی جریان جدایی طلب در حادثه سقوط هواپیما کشته شد اما رهبران دیگری جای او را در این منطقه گرفتند و به مشی گذشته او ادامه دادند.

 آمریکا عامل اصلی جدایی جنوب سودان

 آمریکا به عنوان بازیگر اصلی جریان جدایی جنوب کشور مسلمان سودان از ابتدای افزایش تنش ها و درگیری ها با یک برنامه ریزی حساب شده و منسجم تلاش کرد با همراه کردن افکار عمومی جهان بستر مناسب برای این جدایی سازی را فراهم آورد . در ابتدا ایالات متحده تلاش کرد با زمزمه نسل کشی های گسترده در دارفور و اتهام دیکتاتوری با فشار به نهاد های بین المللی همچون سازمان ملل متحد و دادگاه لاهه  عمر البشیر رئیس جمهور این کشور را به عنوان متهم به جهان معرفی کند .سپس با تهدید مقام های سودانی به دخالت در همه پرسی این کشور عملا زمینه اجرا شدن این همه پرسی بر طبق نظر خود را فر اهم کنند.

 اما ماجرا زمانی جالب می شود که اصلی ترین دلیل چشم طمع آمریکا به این منطقه از سودان وجود ذخایر عظیم نفتی است که در صورت اجرای این جداسازی تماما به بخش جنوبی اختصاص می یابد و سودان در صورت این جدایی سازی 80 درصد منابع عظیم نفتی خود را از دست خواهد داد . هیلاری کلینتون وزیر امورخارجه ایالات متحده در تازه ترین اظهارنظر خود با محکوم کردن دولت سودان به دخالت در همه پرسی جدایی جنوب سودان در اظهاراتی شتابزده و خارج از عرف دیپلماتیک با وحشی خواندن مسئولان دولت سودان عملا این کشور را تهدید به جنگ کرد .

 کاخ سفید در مورد این موضوع تا جایی پیش رفت که با معرفی مرزهای جدید کشور جدید التاسیس در عمل زمینه دخالت آشکار خود را در مناسبات کشور جدید در راستای اهداف صهیونیسم جهانی برای تکه تکه کردن بزرگترین کشور جهان اسلام فراهم آورد .البته آمریکا در این زمینه به غیر از اعمال فشار وتهدید از سیاست تطمیع هم استفاده کرده که مهم ترین آن در صورت همراهی دولت مرکزی بخشودگی بدهی 25 میلیارد دلاری خارطوم به واشنگتن و خارج کردن نام این کشور از فهرست کشورهای حامی تروریسم و همچنین لغو تمامی تحریم های این کشور است . اگرچه آمریکا نقش اصلی را در این بحران ایفا می کند اما بازیگران دیگری نیز در صحنه وجود دارند که واشنگتن نگرانی هایی نیز از جانب این کشورها برای دستیابی به اهداف بعدی همه پرسی دارد .

 استفاده آمریکا و غرب از ابزارهایی مانند دادگاه بین المللی لاهه و نشانه رفتن انگشت اتهام ها به سمت عمرالبشیر توانست بیشترخواسته های آنها را در قاره سیاه محقق کند . آمریکا بدون هیچ گونه پرده پوشی از اهمیت و موقعیت استراتژیک بالای سودان در منطقه سخن گفته و در توجیه اقدامات خود نزدیک بودن سودان به مناطق بحران زده را مورد توجه قرار داده اند.اما نکته ای که حائز اهمیت است این است که نوع اقدامات دولت آمریکا در قبال سودان دقیقا مانند اقدامات انجام شده در عراق است . این نکته از آنجا اثبات می گردد که چاه های نفت سرشار عراق اصلی ترین عاملی بود که چشم آمریکایی ها را کور کرد اما عامل دیگر که به نظر نگارنده مهم تر از بحث نفت عراق بود موقعیت خاص و ممتاز عراق در میان مسلمانان و به خصوص شیعیان بود چرا که سرزمین بین النهرین به عنوان سرزمینی مقدس محل ظهوربسیاری از پیامبران بوده و در دوران حکومت اسلامی در برهه هایی به عنوان پایتخت حکومت محسوب شده است و هم اکنون نیز با وجود مرقد مطهر شش امام شیعیان نقش موثری در تحولات مسلمانان دارد . آمریکایی ها در موسسات مطالعاتی و تحقیقی خود به خوبی به این نکته پی برده اند که با نفوذ در میان مسلمانان و ایجاد رخنه و تفرقه در میان آنان می توانند از گسترش اسلام جلوگیری کرده و راه اندازی پروژه های اسلام هراسی نیز یکی از همین عوامل است .

 حضور رژیم صهیونیستی در سرزمین های اسلامی ،

حضور آمریکا در عراق و نفوذ گسترده آمریکا در عربستان حکایت از برنامه ریزی گسترده استکبار جهانی برای شناخت ظرفیت های مسلمانان و از بین بردن ریشه های گسترش اسلام و تفکر عمیق مسلمانان در سرتاسر جهان دارد .

 حال در این میان آمریکا و رژیم صهیونیستی که نقاط اصلی را برای رخنه در بین مسلمانان به دست آورده اند به دنبال دست یابی به یکی از حساس ترین نقاط حضور مسلمانان یعنی شمال آفریقا هستند . با نفوذ و استقرار در این موقعیت حیاتی که از ویژگی های ممتاز اقتصادی نیز برخوردار است تنها منطقه جنوب شرق آسیا و ایران از این توطئه خطرناک در امان می مانند که فشارها بر این کشورها هم همچنان ادامه دارد .

  اما حضور در سودان به معنی حضور در قلب مسلمانان است .با نفوذ و حضور در جنوب سودان در حقیقت نزدیکی بسیاری به مصر ، کنگو ، اریتره ، لیبی و اوگاندا به دست می آید که همین امر میتواند به حضور در آن کشورها هم کمک کند .اسرائیل که به عنوان متهم اصلی در پشتیبانی آمریکا برای به دست گرفتن اوضاع در جنوب سودان مطرح است هم اکنون با در اختیار گذاشتن سلاح های پیشرفته و منابع مالی متعدد به جدایی طلبان جنوبی در حقیقت هدیه جدیدی به نام تشکیل اسرائیل دوم در خاک کشورهای آفریقایی را در آستانه سال جدید میلادی به اعراب و مسلمانان هدیه می کند . در این میان این سوال مطرح است

که با تجزیه سودان پر قدرت از نظر سیاسی و اقتصادی و تجزیه این کشور و حضور غرب و رژیم صهیونیستی در این کشور جدید التاسیس باید شاهد چه مناقشات جدیدی در عرصه روابط بین المللی باشیم؟

 همه پرسی دستاویزی برای پنهان بودن توطئه

همه پرسی جدایی جنوب سودان از روز گذشته در این کشور آغاز شده است و جوبا (مرکز جنوب سودان) ممکن است به زودی به عنوان جدید ترین پایتخت جهان رسما اعلام استقلال کند . کشوری که نام هایی چون سودان جدید ، جمهوری نیل ، سودان جنوبی و آماتونگ از سوی کشورهای غربی برای آن انتخاب شده است . هزاران نفر از مردم جنوب سودان و افرادی که از قبل برای شرکت در این همه پرسی ثبت نام کرده بودند در میان درگیری های شدید از صبح دیروز به پای صندوق های رای رفتند و می توانند یکی از گزینه های اتحاد و یا جدایی را روی برگه های رای که از انگلیس آورده شده است حک کنند و با این کار در حقیقت آینده خود را مشخص کنند . این همه پرسی تحمیلی قرار است یک هفته طول بکشد و طی دو هفته نیز نتایج آن اعلام شود با اینحال در دو روز برگزاری این همه پرسی 25 نفر از مردم در درگیری ها و تیراندازی ها کشته  شدند ولی به نظر میرسد این همه پرسی با نتیجه از پیش تعیین شده خود یعنی جدایی  قطعی جنوب سودان که مورد نظر غرب است به پایان برسد در حالی که این اتفاق درحقیقت شروع مشکل بزرگ دیگری برای جهان اسلام خواهد بود ولی متاسفانه سازمان کنفرانس اسلامی در این خصوص موضع روشنی را اتخاذ نکرده است و مسلمانان باید بار دیگر چوب عدم اتحاد خود و تاثیر پذیری فشارهای استکبار را بخورند.

روز نهم دي را مي‌توان روز ملي خروش ملت عليه فتنه گراني دانست که با فريب افکار عمومي و "مظلوم نمايي" ارکان و ارزشهاي نظام اسلامي را هدف قرار داده بودند.

 با حادثه تاثربرانگيز روز عاشورا پرده تزوير و ريا بطور کامل کنار رفت و آنهايي هم که تا آن روز هنوز از تشخيص ماهيت فتنه گران و جريان نفاق ناتوان بودند و کودتاي سبز عليه نظام اسلامي را تا حد اختلافات جناحي تقليل مي‌داند، متوجه حقيقت شده و به پا خواستند!


ضربه محکم ملت بر پيکره ناکام فتنه گران در حماسه ميليوني روز "برائت از منافقين" آنقدر سهمگين بود که سران داخل و خارج فتنه دستپاچه به ميدان آمدند تا به نحوي از شدت آن بکاهند و تا آنجا که ممکن است جلوي ضرر را بگيرند. به همين خاطر بود که همزمان با انتشار اخبار برگزاري اين تجمع، فتنه گران که پيش بيني اين حرکت عظيم را مي‌کردند جنگ رواني جديدي را در قالب تاکتيکهاي متنوع آغاز کردند که به بخشي از آن اشاره مي‌کنيم:

1- دعوت به عدم حضور ملت

نگراني از حضور باشکوه ملت در راهپيمايي نهم ديماه، فتنه گران را واداشت تا در برنامه‌هاي رسانه‌اي خود از ملت بخواهند تا از شرکت در اين راهپيمايي خودداري نمايند. غافل از اينکه اين فراريان خارج نشين آنقدر بي‌اعتبارند که کسي به خواهش و تمناي آنها توجهي نخواهد کرد. ضمن آنکه حوادث تاثرانگيز روز عاشورا چنان ملت را به خشم آورده بود که به چيزي جز محکوميت جريان فتنه نمي انديشيدند.

نمونه‌اي از اين تبليغات اظهارات "محسن سازگارا" عنصر فراري و دست نشانده سازمان جاسوسي آمريکا در برنامه روز نهم دي خود در صداي آمريکا است که به مخاطبينش مي‌گويد: «امروز چهارشنبه نهم دي ماه با قرآن بر سر نيزه کردني که حکومت کرده، با جنجالي که درست کرده و با تبليغاتي که کرده، مي‌خواهد که از جاهاي مختلف با اتوبوس آدم بياره و نمايش درست کند. اکيدا و اکيدا از همه مردم خواسته شده که به هيچ وجه در موقع تظاهرات به خيابان نروند و درگير نشوند و مثل آن قصه آقاي خميني که درست کرده بودند، وقتي که مردم نروند معلوم مي‌شود که چه جمع اندکي هستند. اگر چه هر چقدر هم که اندک باشند، در راديو و تلويزيون خودشان تبليغ خواهند کرد که ميليونها نفر آمدند. ولي مهم نيست، مهم اين است که ما بنشينيم کنار و بگذاريم که آن‌ها تعدادشان به درستي معلوم شود.» [1]

2- تلاش براي شکل گيري تجمع فتنه گران در فرداي 9 دي


اولين اقدام جريان فتنه از همان روز 9 ديماه در حالي که مردم تهران به تدريج در حال رفتن به سمت ميدان انقلاب بودند شروع شد. فتنه گران که به تدريج از خلق يک حماسه بزرگ آگاه شده بودند، دو اوباش خارج نشين و عناصر مزدبگير سازمان سيا به نام "محسن سازگارا" و "محسن مخملباف"، را به ميدان آوردند تا با صدور اطلاعيه‌اي توهين آميز اعلام برگزاري تجمعي در روز 5 شنبه نمايند تا بدين نحو در خيال خام خود حماسه دهها ميليوني ملت در روز 9 دي را خنثي کنند. در بند سه و چهار اين اطلاعيه آمده است:

« ... مردم ايران پنج شنبه ساعت ۳ بعد از ظهر در تمامي شهرها با حضور در خيابان ها مراسم تشييع سمبليک شهدا را برگزار خواهند کرد، باشد که تسلي خاطر خانواده شهدا شود. (محل راهپيمايي‌ها همان مسيرهاي عاشوراست. چنانچه با نيروهاي سرکوبگر مواجه شويم با تغيير مسير در نقاط مختلف شهر، حرکت آرام و بدون خشونت خود را ادامه مي دهيم.)

- دانشجويان دانشگاه ها مکررا درخواست کرده اند براي اعتراض به دستگيري هاي گسترده از روز شنبه ۱۲ دي ماه به دانشگاه‌ها بروند اما به عنوان اعتراض سرکلاسهاي درس و جلسه امتحان حاضر نشوند و از مردم خواسته‌اند در صورت دستگيري موسوي و کروبي و خاتمي سراسر کشور به اعتصاب دانشجويان بپيوندند.» [2]

ديگر وبلاگهاي ضدانقلاب و فتنه گر نيز با محور قرار دادن اطلاعيه فوق در سطح گسترده‌اي به تبليغ برنامه روز 10 دي پرداختند. به عنوان نمونه يکي از اين وبلاگها مي‌نويسد: «همگي از ترفندها و حيله‌هاي اين حکومت پليد مطلعيم. امروز را صبر خواهيم کرد و فردا (پنجشنبه) تمام خيابانهاي ايران را سرتاسر به رنگ سبز در خواهيم آورد. وقت بسيار اندک است. فقط اطلاع رساني کنيد. رسانه شماييد.»[3]

ديگري که مشخص است از حماسه بزرگ ملت به خشم آمده، توهين آميز مي‌نويسد: «حالا ما بايد با حضور گسترده خود در راهپيمايي فردا معناي واقعي تظاهرات خودجوش و مردمي را به کودتاچيان بفهمانيم. وعده ما امشب روي پشت بام ها با شعار الله اکبر و ... فردا در راهپيمايي سراسري در تمام کشور»[4]

گروه مجعولي با نام "سبز جامگان ايران"! نيز از برگزاري گردهمايي سبزها در ساعت 15 روز 5 شنبه خبر داد. [5]

3- صدور بیانیه موسوی

شايد مهمترين اقدامي که توسط موسوي در قبال حماسه نهم دي و با هدف ايجاد انحراف در افکار عمومي دنبال شد، صدور بيانيه شماره ي بود که در تاريخ 11/9/88 صادر گرديد. موسوي در اين بيانيه ابتدا تلاش نمود تا با تحريف وقايع تاسف بار روز عاشورا کمي از گناه بزرگ هتک حرمت توسط هوادارانش به سيدالشهداء(ع) بکاهد. موسوي با ناديده گرفتن دستهاي پشت پرده سناريوي "محرم سبز" از جمله گروهک منافقين و سران خارج نشين کودتاي مخملين همچون سازگارا و مخملباف و ... تلاش دارد تا اين اقدام جنايت آميز را حرکت "ملت خداجوي"!؟ معرفي کند که با استفاده از "شبکه هاي وسيع اجتماعي و مدني که در طول انتخابات و بعد از آن به صورت خود جوش شکل گرفته است" طراحي شده بود! چنين گزارش تحريف آميزي از جنايات روز عاشورا نه تنها واقعيات را تغيير نمي‌دهد؛ بلکه افکار عمومي را بيش از پيش نسبت به سران فتنه سبز بي اعتماد مي‌سازد؛ مدعياني که به روشني دروغ مي گويند اما رقيب را متهم به دروغگويي مي کنند.

موسوي اوباش فتنه‌گر را "عزاداران حسيني" ‌خواند که در اين روز مقدس حسين حسين گويان! (بخوانيد ميرحسين ميرحسين گويان!) به صورت مسالمت آميز و بدون شعارهاي تند، روانه ميدانها و مسيرهايي شدند که خود انتخاب کرده بودند! در اين ميان معلوم نيست موسوي در مورد چه حوادثي صحبت مي‌کند و کدام صحنه را شرح مي‌دهد؟! آنچه طبق گزارش قريب به اتفاق تمامي حاضرين در صحنه بدست مي آيد، اين است که در روز عاشورا عده اي اوباش با قيافه‌هاي آراسته که شباهتي نيز به عزادران حسيني نداشت, کف و سوت زنان و هلهله‌کنان - که بيش از هر چيز صحنه حمله سپاهيان عمر سعد به خيمه هاي اباعبدالله را در عصر عاشورا تداعي مي‌کرد - به خيابانها ريخته بودند و با شعارهاي اهانت آميز به آموزه هاي اسلامي و تفکر حضرت امام خميني(ره)، خيابانهاي پايتخت را تخريب و به آشوب کشانند.

اين گروه در اين روز به دعوت و تحريک عناصر ضد انقلابي چون "نوري زاد"، شعارهاي خود را تندتر کرده و اين بار اصل نظام جمهوري اسلامي را نشانه گرفته بودند.

گام نهايي اين بيانيه ارائه راهکارهايي براي پايان دادن به فتنه گري است که در 5 بند مورد توجه قرار گرفته است. اين 5 بند پاياني با واکنشهاي متفاوتي همراه بود و سه گروه نسبت به آن واکنش نشان دادن. گروه اول برخي از نيروهاي ميانه و جمعي از چهره هاي جريان اصولگرا بودند که ساده لوحانه فريب خورده و از اظهار ندامت و پشيماني و ارائه راهکار براي حل مناقشات سخن گفتند.

گروهي ديگر جريان ضدانقلاب حامي موسوي بودند که خواسته هاي موسوي را نوعي مسامحه کاري و کوتاه آمدن از اهداف فتنه سبز خوانده و با نگاهي انتقادي به ين بيانيه مطالبات حداکثري خود براي مقابله با نظام اسلامي را مطرح ساختند.

گروه سوم جريان اصولگراي درون نظام اسلامي بود که بيانيه شماره را بي‌اهميت خوانده و آن را ترفند و فريبي براي منحرف کردن افکار عمومي ملت از دستاوردهاي بزرگ حماسه نه ده خواندند.

4 – تحريف واقعيات 9 دي

4-1- کم نشان دادن جمعيت: يکي از مهمترين اقدامات رسانه‌هاي فتنه القاء اين مساله بود که جمعيت قابل توجهي در اين روز شرکت نکرده‌اند. اين رسانه ها که چشمان خود را بر تصاوير ثبت شده توسط دوربينها بسته و از ذکر واقعيات اين حماسه بزرگ طفره مي‌روند جمعيت ميليوني اين روز را به دهها هزار نفر تقليل دادند!

سايت بي.بي.سي فارسي براي آنکه جمعيت ميليوني تهران در اين روز را بسيار محدود و چند هزار نفره نشان دهد چنين گزارش مي‌کند: «در تصاويري که شبکه خبر تلويزيون ايران از اين راهپيمايي پخش کرد، تظاهرکنندگاني ديده مي‌شدند که در ميدان انقلاب، چهارراه ولي عصر، ميدان ولي عصر و چند خيابان ديگر در اين منطقه تجمع کرده بودند.« [6]

و اين در حالي بود که جمعيت به هم پيوسته کيلومترها از ميدان امام حسين(ع) تا ميدان آزادي را در برگرفته بود.

به عنوان مثال يکي از وبلاگهاي حامي فتنه مدعي مي‌شود: «برخي دوستان بياري تکنولوژي و ابزار محاسباتي مدرن، جمعيت امروز را فقط بيست هزار نفر برآورد کرده‌اند، چنانچه حتي جمعيت را ساده لوحانه 10 برابر آن فرض کنيم و بگوئيم 200 هزار نفر بوده اند»[7]

خبرگزاري آلمان كه چند ساعت پس از آغاز راهپيمايي مردم شهرهاي مختلف ايران از جمله شهر تهران سرانجام مجبور شد سكوت خود را بشكند، حضور گسترده اقشار مختلف مردم ايران را كه در واكنش به هتك حرمت روز عاشورا به خيابان‌ها آمدند، تظاهراتي دولتي قلمداد كرد.

اين خبرگزاري بدون اشاره به حضور ميليوني مردم سراسر ايران، با بيان اينكه "هواداران رئيس جمهوري ايران تظاهرات كردند" افزود: «صدها هزار نفر از هواداران "محمود احمدي‌نژاد " رئيس جمهوري ايران امروز چهارشنبه با نظارت دولت در نقاط مختلف كشور عليه مخالفان تظاهرات كردند«[8]

4-2- القاء دولتي بودن راهپيمايي: فتنه گران تلاش کردند تا با دولتي خواندن اين حماسه بزرگ از اعتبار آن بکاهند و آن را بي ارزش جلوه دهند. به عنوان نمونه مجيد محمدي جامعه شناس! فراري امروز و روزنامه نگاري مطبوعات زنجيره‌اي ديروز در يادداشتي که در سايت ضدانقلاب "راديو فردا" چند روز بعد از حماسه نهم دي درج کرده مي‌نويسد:

«در جمهوري اسلامي پس از تحکيم قدرت روحانيون و فتح منابع و دستگاه‌هاي دولتي، صنعتي براي نمايش مردمي بودن حکومتي که با سرکوب مخالفان خود شکل گرفته بود به تدريج پايه ريزي شد که تا کنون تداوم يافته است. اين صنعت عمدتا ... و مبتني است بر نمايش حضور خياباني بخشي از جامعه توده وار که کارمند بالقوه يا بالفعل حاکميت سياسي است... اين سازمان‌ها بر روي هم حدود دهها هزار کارمند فقط در شهر تهران دارند و کارکنان آنها موظف به تدارک تظاهرات دولتي و حضور در آنها به عنوان انجام وظايف اداري خود هستند. همه اين نهاد‌ها براي انجام وظايف خود که تظاهرات به نفع نظام يکي از آنهاست رديف‌هاي مشخص بودجه دارند که از آنها مي‌توانند براي چاپ پوستر، بروشور و پارچه‌هاي تبليغاتي، توزيع خوراکي (سانديس و تي تاپ و ديگر اغذيه سرد) و اياب و ذهاب (اجاره اتوبوس براي انتقال افراد از شهرستان‌هاي نزديک) استفاده کنند. اين امور چند دهه است به بخشي از فرايند تبليغات دولتي تبديل شده است و از همين جهت براي هيئت حاکمه و عوامل دولتي اموري غريب براي مقابله با دشمنان موهوم (رسانه‌هاي مستقل و خارجي) به نظر نمي‌آيند و حتي به آنها افتخار مي‌شود.« [9]

سايت بي.بي.سي فارسي نيز در گزارشي به بررسي تعدادي از روزنامه‌هاي بريتانيا در شماره‌هاي روز پنجشنبه، 10 دي 1388 پرداخته و در توصيف يکي از آنها مي‌نويسد: «تظاهرات دولتي روز چهارشنبه در روزنامه اينديپندنت هم منعکس شده که تحت عنوان "رژيم ايران با برگزاري راهپيمايي‌هاي گسترده در صدد مقابله با اعتراضات برآمد" مي‌نويسد که اتوبوس هاي دولتي دهها هزار تن را به مرکز شهر آوردند تا حکومت بتواند در برابر مخالفان قدرت نمايي کند. اين روزنامه مي‌نويسد که ادارات دولتي براي شرکت کارمندان در تظاهرات به آنان يک روز مرخصي دادند.» [10]

سايت ضدانقلابي جرس با مديريت عطاالله مهاجراني لندن نشين هم چنين ادعا مي‌کند: «شرکت سايپا در اين دعوت نامه به کارمندان خود اعلام کرده است که اتوبوس هايي براي انتقال آنان جهت شرکت در تجمع از سوي مديريت سايپا تعبيه شده است. در اين دعوت نامه ها ذکر شده که مدير عامل سايپا نيز در تجمع امروز شرکت خواهد کرد. قرار است کارمندان اين شرکت با اتوبوسهايي که مديريت سايپا تدارک ديده به تجمع دولتي امروز، منتقل شوند.» [11]

4-3- ادعاي سازماندهي افراد خارج از شهر تهران: ادعاي سخيف ديگر اين بود که جمعيت ميليوني حاضر در تهران جمعيتي بود که از ديگر شهرها به تهران آورده شده‌اند. اين در حالي است که با يک حساب و کتاب سرانگشتي معلوم مي شود براي جابجايي صدها هزار نفر چه مقدار اتوبوس و تدارکات لازم است! ضمن اينکه حماسه ميلويني ملت در نه دي تنها به پايتخت محدود نبوده بلکه حرکتي سراسري و فراگيري به پنهان تمام خاک ايران بود.

به اين ادعاي مضحک روزنامه "اينديپندنت" توجه کنيد: «ادارات دولتي براي شرکت کارمندان در تظاهرات به آنان يک روز مرخصي دادند و کودکان مدارس و طرفداران حکومت از شهرها و روستاهاي اطراف با اتوبوس به محل تجمع انتقال يافتند.» [12]

4-4- تحقير و توهين به ملت: فتنه گران آنقدر از حماسه بزرگ ملت عصباني بودند که براي کوچک کردن آن چاره‌اي جز توهين و تحقير و تمسخر ملت نداشتند. شبکه تلويزيوني فرانس 24 نيز که بعد از دستگيري کلوتيد ريس، يکي از اتباع فرانسه که به اتهام شرکت در اغتشاشات بعد از انتخابات در تهران دستگير شده، موضعي بسيار تند نسبت به ايران اتخاذ کرده است، در برنامه تحليل خود، مدعي شد که در بين راهپيمايان 9 دي، سانديس رايگان توزيع شده است! [13]

سايت بالاترين با انتخاب تيتري تمسخرآميز مي‌نويسد: «راهپيمايي پياده نظام گرسنگان حکومت در تهران که با پخش کيک و سانديس در ميان هموطنان گرسنه‌مان که براي رسيدن به تهران ساعتها در اتوبوسهاي دولتي بودند برگزار شد.» [14]

"محسن سازگارا" در فرداي 9 دي در برنامه راديويي خود مدعي مي‌شود: «راهپيمايي حکومتي ديروز است که ولو به زور متروي مجاني و تعطيلي مدارس و ادارات و دادن کيک و سانديس و اين روش ها يک تعدادي را جمع کردند که بيشتر به لشگر پشت سر خودشان روحيه بدهند، بچه ها دارند دقيق اندازه مي گيرند، برخي مي گويند 20هزار نفر، بعضي مي گويند 50هزار تا، بعضي مي گويند 100هزارتا، مهم نيست که چند نفرند. مهم اينست که ضربه اي که اين ها در عاشورا خورده اند از حرکت ميليوني مردم، کاملا نشان مي‌دهد که احتياج دارند که ولو با دروغ و حقه بازي و چاخان، به نيروي پشت سر خودشان روحيه بدهند که ما هم حضور داريم. و زمينه اي ايجاد کنند براي اين حرکت جديد خشونت ورزي شان. بچه‌هاي دانشگاه هنر آزاد در خيابان فلسطين تهران براي من نوشته‌اند که يک کساني از همين گروه‌هاي فاشيستي را آورده بودند که به دانشجوها فحش مي‌دادند و شعار مي‌دادند و بعد ديديم صدايشان قطع شد، رفتيم ديديم دارند زرشک پلو مي‌خورند. و براي يک نهار اينها را آورده‌اند و نمي‌دانم چقدر بهشان پول داده‌اند. دانشجوها به من گفته بودند که ما گريه کرديم به حال اينها که چرا بايد کساني انقدر مفلس باشند که با يک نهار بيايند به دانشجوي مملکت فحش بدهند. »[15]

4-5- مقايسه راهپيمايي ميليوني با تجمع فتنه گران در خرداد ماه:

 يکي از نکات جالب توجه اين بود که وقتي فتنه گران در برابر حضور ميليوني ملت کم آوردند، به ياد آوردند که بايد تلاش کنند تا حماسه نه دي را يا تجمعات هفته آخر خردادماه مقايه نمايند تا شايد بتوانند از اعتبار اين حماسه بزرگ بکاهند.

به عنوان نمونه هجونويس فراري حامي فتنه – ابراهيم نبوي – در همان شب نه دي دست به قلم شده و به مقايسه 9 دي و 25 خرداد پرداخته و چتين ادعا مي‌کند: «کلا جمعيت افراد قابل اندازه گيري است. اندازه‌ها هم مقايسه اي است. مثلا ديروز، بر اساس عکسها و فيلمهاي مختلف، جمعيت معترضان دولتي به اهانت به عاشورا، در يک فضايي به طول پانصدمتر و پهناي چهل متر ايستاده بودند و تظاهرات مي‌کردند. پنج ماه قبل در روز 27 خرداد همين مردم، در فضايي به پهناي چهل متر و طول پانزده کيلومتر ايستاده بودند و به انتخابات اعتراض مي‌کردند. سي سال قبل در همين محل، مردم در محلي به طول ده کيلومتر و پهناي چهل متر راه مي‌رفتند و گفته مي شد جمعيت مردم انقلابي يک ميليون تا دو ميليون نفر است. طبيعي است که اگر ما قبول کنيم که جمعيتي که در پانزده کيلومتر در روز 27 خرداد ايستاده است، تعدادشان دو ميليون نفر است، پس کساني که در پانصد متر ايستاده اند (با پهناي مساوي خيابان) تعدادشان مي‌شود پنجاه هزار نفر، يعني در بهترين حالت، ديروز جمعيتي حدود پنجاه هزار نفر، در حمايت از دولت به ميدان آمدند.» [16]

نکته قابل توجه در اين ميان اين بود که قبل از حماسه 9 ديماه که با مرکزيت ميدان انقلاب و از چهار جهت انجام شد و در محور اصلي از ميدان آزادي تا ميدان امام حسين (ع) (قريب به 15 کيلومتر) و محورهاي فرعي ميدان قزوين تا ميدان انقلاب، اميرآبادشمالي تا ميدان انقلاب و حتي برخي خيابانها و ميادين اطراف همچون ميدان وليعصر و بلوار کشاورز گسترش يافت، جريان فتنه مدعي بود که راهپيمايي 25 خرداد از ميدان انقلاب تا ميدان آزادي گسترده بوده است (همين فاصله نيز به گواه شاهدان عيني ادعايي بيش نيست!) اما از فرداي 9 دي خيلي زيرکانه با بسط و گسترش ادعاي خود مسير راهپيمايي 25 خرداد را از ميدان امام حسين(ع) تا ميدان آزادي اعلام نمودند!؟

اين در حالي است که هيچ تصوير شفاف و دست کاري نشده‌اي از مسيري که فتنه گران ادعاي حضور جمعيت ميليوني در آن را دارند (همچون ميدان امام حسين، ميدان فردوسي، پل کالج، چهاراه وليعصر، ميدان انقلاب اسلامي، تقاطع اسکندري، نواب، يادگار امام و ... ) منتشر نشده است؛ تنها تصاوير منتشر شده يا مربوط به حدفاصل رودکي - بهبودي در زمان حضور ميرحسين موسوي و سخنراني اوست و يا مربوط به ميدان آزادي.

همين ادعا را "جواد اطاعت" در مناظره با دکتر زاکاني در برنامه "رو به فردا" تکرار کرد و مدعي شد که راهپيمايي خودجوش! 25 خرداد (که با صدور بيانيه موسوي و تبليغات تمام عيار رسانه‌هاي ضدانقلاب بيگانه و سايتهاي فتنه‌گر داخلي و خارجي اطلاع رساني شده بود) از ميدان امام حسين (ع) تا ميدان آزادي بوده است! [17]

"علي شکوري راد" عضو حزب منحله مشارکت نيز چندماه بعد در جمعي دانشجويي چنين ادعا نمود: «25 خرداد بدون امکانات دولتي بدون اتوبوس و بدون دادن سانديس برگزار شد. معتقدم جمعيت 9 دي عليرغم همه امکانات نصف جمعيت 25 خرداد هم نبود«[18]

4-6- تحريف بيانات سخنران مراسم: از ديگر حاشيه سازيهايي که در اين ميان خيلي بدان توجه شد، پرداختن به بخشي از اظهارات آيت الله علم الهدي سخنران راهپيمايي 9 دي بود. ايشان در بخشي از سخنان خود آشوبگران هتک حرمت کننده روز عاشورا را حيواناتي چون بزغاله و گوساله خواند که دست به فتنه گري زده اند. علم الهدي چنين گفت: «مردم قطره قطره خون خود را براي حاكم كردن ولايت فقيه داده‌اند و اكنون يك مشت بزغاله و گوساله دست به چنين فتنه‌گري‌هايي مي‌زنند.» [19]

اين بخش از سخنان و اين کلمات و عبارات توسط رسانه‌ها برجسته شد و بارها و بارها بازگو گرديد و در يادداشتها و تحليلهاي مختلف اين جريان مورد نقد قرار گرفت. از جمله موسوي در بيانيه شماره 17 خود با تحريف سخن آقاي علم‌الهدي در اين باره مي‌نويسد: «گوساله و بزغاله خواندن بخش عظيمي از جامعه و خش و خاشاک ناميدن آنان و مباح کردن خون عزاداران حسيني فاجعه‌اي است که هم اکنون توسط افرادي مشخص و صدا و سيما در جامعه رخ داده است.»

اين در حالي بود که سخنران مذکور تنها آشوبگران روز عاشورا و سران آنها را چنين ناميده بود. بلافاصله امام جمعه مشهد مقدس و عضو مجلس خبرگان رهبري نيز در نامه سرگشاده اي به ميرحسين موسوي به اتهامات مطرح شده عليه خود در آخرين بيانيه موسوي پاسخ داد. وي با اشاره به بخشي از بيانيه موسوي مبني بر اينکه چرا بخشي از جامعه را بزغاله و گوساله ناميدم، خاطرنشان کرد: «اين تعبير را خدواند در قرآن در دو آيه عنوان فرموده است، يکي در آيه 179 سوره مبارکه اعراف: "ولقد ذرانا لجهنم کثيرا من الجن والانس لهم قلوب لايفقهون بها ولهم اعين لا يبصرون بها و لهم اذان لا يسمعون بها اولئک کالانعام بل هم اضل اولئک هم الغافلون" در اين آيه کساني که دل دارند و فهم ندارند، چشم دارند و بصيرت ندارند، به چهارپايان تشبيه شده اند.»

عضو مجلس خبرگان رهبري تاکيد کرد: «آيا کساني که قدرت فهم امتياز اصل مترقي ولايت فقيه را ندارند و با آن دشمني مي ورزند و شعار عليه آن مي دهند، مصداق اين اشخاص نيستند.»

وي همچنين به آيه 43 و44 سوره فرقان اشاره و تصريح کرد: «"ارايت من اتخذ الهه هواه افانت تکون عليه وکيلا ام تحسب ان اکثرهم يسمعون او يعقلون ان هم الا کالا نعام بل هم اضل سبيلا" در اين آيه هم کساني که هواي نفس خود را معبود خود قرار دهند، به انعام و چهارپايان تشبيه شده‌اند. آيا کف و سوت زنهاي روز عاشوراي حسيني با آن قيافه‌هاي منکر مصداق اين اشخاص نيستند؟»[20

حماسه نهم دی نه از آن حیث که خروش اکثریت را به تصویر کشید و نه از آن حیث که همدلی و انزجار مردم از قانون شکنی ها را به نمایش گذاشت که به جهت خواستگاه حرکت و پویشی که ایجاد شد، درخور توجه و تامل جدی بود. تاریخ ایران مصافی دوباره را میان دو گفتمان تجربه کرد؛ دو گفتمانی که سال ها پیش با وجهی سنتی تر پنجه به پنجه هم انداخته بودند و یکی دیگری را به حاشیه رانده بود و این بار از پس تمامی این سال ها آن دیگری با چاشنی تکثّر به مصافی دوباره می شتافت تا باز هم در خروش ملت زمین گیر شود.

عمق تحلیلی وقایع و رخدادها چیزی است که جز با سیر در پارادایم های فکری و چارچوب های هویتی و اجتماعی نمی توان به آنها دست یازید. سطح تحلیلی را سیاستمداران تازه کار می بینند و عمق تحلیلی را تحلیلگران کهنه کار؛ و از برآیند آن دومی است که می توان به واقعیات اجتماعی رسید و در عین تحلیل اتفاقات نیم نگاهی به آینده داشت.

از آن هنگام که ایران با مقوله ای به نام تجدد آشنا شد، کم کم رنگ و بوی ملی گرایی کوچه و بازار شهر را گرفت. و این گونه بود که "روح قومی" و "هویت ملی" که تنها در ربط با نیازهای سیاسی و اجتماعی تعریف می شد و با دین نسبتی بنیادی نداشت، نهضت های مبتنی بر ناسیونالیسم را رقم زد؛ ناسیونالیسمی که حتی بعدها رضا شاه هم مروج آن شد تا در سیر تجدد مآبی راهی برای جایگزینی کلیسا بیابد.

در مقابل اما این دینمداران بودند که از حوزه قد علم کردند تا مبتنی بر هویت ایرانی- اسلامی نهضتی نو را سازمان دهند. و آن روز ادعای ملی‏گرایی و وطن‏پرستی مغلوب ایدئولوژی دینی شد. پیشنهاد فراوان بود؛ می گفتند:«جمهوری ایرانی» اما امام فرمود:«جمهوری اسلامی، نه یک کلمه کم و نه یک کلمه زیاد.» گوشت و استخوان مردم ایران با مفاهیم دینی پیوند خورده بود و درست به همین دلیل بود که آنان گفتمان دینی را پذیرفتند.

به جهت فراگیری گفتمان دینی بود که در سال های مبارزه انتشار مقاله توهین آمیز در روزنامه اطلاعات علیه امام که یک "رهبر دینی" محسوب می شد، ماهها تظاهرات و راهپیمایی را به دنبال داشت. مردم قم، 19 دی 56 به صحنه آمدند و در چهلمین روزِ آنان نوبت به مردم تبریز رسید تا کشتار 90 مسلمان را محکوم کنند و به این ترتیب خروشی برخواسته از غیرت دینی که ریشه در خواستگاه گفتمانی مردم ایران داشت، شکل گرفت و به سرتاسر ایران رسید.

چرخ زمان گشت و گشت و تکثّر و لیبرالیسم مفرط ضمیمه ملی‏گرایی پیشین شد تا "کثیری ملی‏گرایی" و "کثرت روح قومی" رقم بخورد. کسانی که این بار به میدان آمدند در یک چیز مشترک بودند و آن تکثّر یعنی نبود نقطه مشترک بود! این همه که رهاورد عصر فرامدرن تلقی می شود، نه هدف و آرمانی یکسان و نه اصولی ثابت که تنها اصل آزادسازی و رهایی را هدف می گرفت و این شاید تنها نقطه مشترک جریانی بود که ریشه گفتمانی اش را خواه ناخواه باید به ملی‎گرایی بازگرداند.

سرمایه گذاری بر روی اقوام لر و ترک از سوی سبزها نه یک ضرورت و تاکتیکِ صرف در بازه تبلیغات انتخاباتی؛ که یک راهبرد مبتنی بر باور بود. آنچه در نهایت هم رقم خورد لشگرکشی کسانی بود که غیرت و غرورشان نه بر سر مسائل دینی و پایبندی های مذهبی که بر سر ملی گرایی و تکثرگرایی خدشه دار می شد!

و این گونه بود که همان دو گفتمان رایج به مصاف هم رفتند و این بار نیز چون هویت عمومی مردم، هویتی ایرانی - اسلامی بود و خواستگاه دینی داشت، گفتمانی که دین را دغدغه و آرمان خود می پنداشت، غالب آمد. جنس خروش مردم در نهم دی ماه از جنس قیام دی 56 بود. هر دو خروش به حمایت از یک فضای گفتمانی شکل گرفت و خواستگاهی کاملا مشترک داشت.

آن روز و در گرماگرم خروش ملت، بودند کسانی که هنوز گفتمان سکولار و آریایی خود را غالب می دانستند و یا حداقل آنکه درصدد تسری آن و جایگزینی اش به جای گفتمان دینی برمی آمدند. در آن جبهه نیز می شد چهره های معتقد به مذهب یافت؛ اما این ظاهر نبود که اهمیت داشت؛ بلکه میزان بهایی که به مذهب داده می شد، واجد ارزش بود.

و امروز باز مردم، جوانی و برنایی انقلابی را ثابت کردند که بر مبنای مفاهیم دینی و اصل ولایت فقیه و فرامین امام بنیان نهاده شده بود. مردم نشان دادند از همان چارچوب گفتمانی برخوردارند و نسبتی با تکثر لیبرال و ملی گرایی سکولار نداشته و ندارند.